Joost mag het weten:

[Verse 1] [SpoquE]
Dit is een treinreis door m’n hoofd
en door de maten wordt ik doof
Geen kaartje als gevolg,
ook al had ik het beloofd
Maar door vertraging wordt ik boos,
het antwoord ligt bij Joost
Maar Joost zit opgesloten, opgetogen in de kelder…
Gevoerd door drugs en drank, denkt niet meer helder
Sleutels liggen voor z’n neus,
hij heeft nog steeds een keus
Maar is lui en laks,
kortom een fokking kneus
Het licht… al maanden niet meer gezien
Denkend aan een oplossing, hij heeft het wel verdiend
Maar zijn spaarlamp is spaarzaam voor een paar dagen
Hij zal altijd de keuze maken het voor later te bewaren
Hij is rusteloos, maar heeft veel te lang geslapen
Leeft op kalk van zijn nagels, op papier met raadsels
Hij schijt in de hoek, hij heeft schijt aan bezoek
douchet alleen als het moet, er is geen water genoeg
Dit is Joost, zonder troost,
in mijn zwarte doos
Hij is loos in m’n dome,
dit is waar hij voor koos…
Maar hij mag het weten,
doet zich voor als mijn geweten
Hij doet niet wat ik wil, dus hij zit daar vast geketend
In het donker, met honger, hij heeft zich niet bewezen
Ik ben niet klaar met hem, want ik vaar met hem
Als vloed in mijn kop, maar hij wil niet weg ebben
Ik heb de leiding, maar controle is ver weg
Er lijkt geen einde te komen aan dit complexe gevecht…

[Chorus] 2x
Joost mag het weten,
maar ik weet het beter
Is dit het laatste avond maal?
Ik heb geen hap gegeten
Dit is die kamer in m’n kop
Die altijd is verzwegen
Verzwegen (verzwegen…)
Verzwegen (verzwegen…)

[Verse 2] [Tishan]
Joost mag het weten,
verzekerd als betweter.
Maar vraag ik over het leven?
Kan ie me geen verklaring geven
Moet van ervaring leven
Joost blijft mij raad geven
Totdat hij dood in de goot ligt,
op straat stenen.
Kan van me aannemen
Je moet niet elke baan nemen
Pas je de schoen niet?
Moet je je eigen maat nemen
Praat zeker weten,
over leven met de meeste
Maar de meeste,
Hebben er geen idee van hoe ze het heden beleven.
Volgens Joost zit het liefst op de bank
met een bierie en een joystick en een jointje in m’n hand
En doe ik niks met mijn leven
behalve chillen en eten
Keeten en spacen
Met treeven en neven die bleven kleven
Maar Joost kan het niet hebben
Hij wil mij voor zich zelf
Dan wordt hij boos, in m’n hoofd
Daar boven, hij is te hebberig
Dus Ik zet hem in de hoek,
voor goed, omdat het moet
Maar zijn wraak is zoet,
want hij slikt het niet voor zoete koek

[Chorus] 4x
Joost mag het weten,
maar ik weet het beter
Is dit het laatste avond maal?
Ik heb geen hap gegeten
Dit is die kamer in m’n kop
Die altijd is verzwegen
Verzwegen (verzwegen…)
Verzwegen (verzwegen…)

[Verse 3]
[Spoque]
Ik begin met zuipen,
Om Joost te verdragen
Ik Kom met vragen,
Maar kan ze niet bij Joost achter laten
[Tishan]
Begin Joost nu te haten,
Alleen praten, geen daden
zo als het nu gaat,
Heb ik hem liever dood en begraven
[Spoque]
Ik heb er genoeg van,
deze last op m’n schouders te dragen
Ik leef in een hell,
Ik zou Joost het liefst daar laten

[Tishan]
Ik heb een paar maten,
die zeggen je vaarwater
is troebel als de noodles,
die je moeder voor me klaar maakte.
[Spoque]
Ik heb constant hoofdpijn
moet het zo zijn?
Of moet ik het geschreeuw negeren
en gaat het voorbij
[Tishan]
Voorbij, als een oorvijg
Ja, ff oorpijn,
Maar dan gaat het verder
zo als het hoort te zijn
[Spoque]
Vandaag ,
leg ik Joost op de pijnbank,
heb pijn van dat gejank,
Dus ik verlaag hem voorgoed in rang
[Tishan]
Haastige spoed duurt me te lang,
Zet hem in vuur en vlam
stuur hem van het kastje naar de muur,
tot over de dam
[Outro]
Joost,
Waar was je dan….
Ik zie je niet meer gappie…
Ey waar ben je dan?? Haha